شهلا كاظمی‌پور، معاون پژوهشی مركز مطالعات جمعیتی آسیا و اقیانوسیه در این باره می‌گوید: میزان طلاق در كشور در حال افزایش است كه یكی از دلایل آن شیوه همسرگزینی است كه از خانواده، همسایه و همكاران به سمت آشنایی‌های خیابانی، لحظه‌ای و اینترنتی سوق پیدا كرده است.

شكست یا موفقیت

بسیاری از افرادی كه می‌كوشند از طریق اینترنت مقدمه ازدواجشان را فراهم كنند و از صفحه مانیتور در جستجوی همسر دلخواه هستند در صورت شكست، تمایلی ندارند شیوه آشنایی و ازدواج خود را بازگو كنند. این امر باعث پنهان ماندن تبعات منفی و مثبت ازدواج اینترنتی شده و آنچه در ازدواج‌های اینترنتی در بیشتر مواقع تقبیح می‌شود، حاصل نظر كارشناسان است. سمیه و عطا، سال قبل از‌طریق اینترنت با هم آشنا شدند، هر چند از زوایای مختلف زندگی‌اشان نمی‌گویند، اما معتقدند آشنایی پسر و دختر از راه اینترنت ربطی به موفقیت و شكست آنها در زندگی مشترك ندارد، به شرط این كه پس از آشنایی اولیه درباره همسر آینده تحقیق كنند و والدین آنان از این ارتباط مطلع باشند.

ج. خوانساری، خانم 31 ساله‌ای است كه 2‌سال پیش ازدواج كرده و صاحب فرزند است، اما به شرطی كه نامش قید نشود، می‌گوید كه پیش از ازدواج از طریق اینترنت با پسران زیادی آشنا شده و ادامه می‌دهد: بعد از این كه چت می‌كردیم، در یك كافی‌شاپ قرار می‌گذاشتیم، به جرات می‌توانم بگویم بیش از 90 درصد پسران وقتی می‌آمدند، چیزی نبودند كه در چت‌روم گفته بودند.

او توضیح می‌دهد: مثلا یكی صدای خوبی داشت، خودش را مهندس معرفی می‌كرد و فارغ‌التحصیل دانشگاه شریف و صاحب یك شركت ساختمانی و ...، اما پس از چند جلسه آشنایی معلوم می‌شد كه یك دیپلمه بیكار است.

آمارهای چاپ شده در نشریات طی چند ماه اخیر نشان می‌دهد كه نزدیك به 10 درصد كاربران اینترنتی با جنس مخالف چت می‌كنند و البته بسیاری از این چت‌ها به ازدواج ختم نمی‌شود. با این حال اداره كل مطالعات اجتماعی ناجا طی یك بررسی اعلام كرده كه نزدیك به 70 درصد چت‌روم‌ها در اختیار جوانان ایرانی قرار دارد. این آمار حتی بیش از كشورهای پیشرفته است. حتی به طور غیررسمی گفته می‌شود كه 80 درصد دانشجویان در معرض خطر اعتیاد به اینترنت هستند. این امر نشان می‌دهد كه فضای ارتباطات میان فردی در جامعه در حال تغییر است و یكی از پیامدهای این تغییر، در نحوه آشنایی دختران و پسران برای ازدواج منعكس‌می‌شود.

فرصت یا تهدید

زهرا مصطفایی، مشاور خانواده مخالف سیاه‌نمایی ازدواج اینترنتی است و بر روشن‌سازی و آگاه كردن جوانان نسبت به مضرات این نوع ازدواج تاكید دارد. او می‌گوید: «زمانی اگر پسر و دختری از طریق تلفن با هم صحبت می‌كردند و آشنا می‌شدند و بعد ازدواج می‌كردند، بسیار قبیح تصور می‌شد، اما با افزایش آگاهی این مشكل كم شده است. حالا هم اینترنت یك ابزار ارتباطی است كه هم فرصت دارد و هم تهدید. مهم این است كه تهدیدها را به فرصت تبدیل كنیم.»وی به جوانان توصیه می‌كند: «اگر با كسی چت می‌كنید، سعی كنید صادق باشید، اما برای ازدواج با فرد آن سوی مانیتور دل نبندید و اساس زندگی را بر این آشنایی اولیه قرار‌ندهید.»

این مشاور خانواده دوستی خانواده با جوان‌ترها را قدم اول برای كاهش آسیب اینترنت و آشنایی‌های آن می‌داند و اضافه می‌كند: با توجه به افزایش سن ازدواج و دشواری انتخاب همسر ایده‌آل، به نظر من ایرادی ندارد 2 نفر از طریق چت با هم آشنا شوند، به شرطی كه در ملاقات‌های بعدی و آشنایی از طریق خانواده‌ها این آشنایی اولیه تكمیل شود.

به اینترنت اعتماد نكنیم

امیرهوشنگ احمدی‌زاده تورزنی، روان‌شناس نیز چت‌روم را محل مناسبی برای همسریابی نمی‌داند و به فارس می‌گوید: زوجین باید 70 تا 80 درصد در ابعاد مختلف فردی و اجتماعی شباهت داشته باشند و روابط بین جوانان از طریق چت حاصل احساسات هیجانی و وابستگی بدون آگاهی و حضور والدین است كه می‌تواند مشكل‌ساز باشد.اما این كه چقدر آشنایی و ازدواج از طریق اینترنت منجر به شكست می‌شود، نكته‌ای است كه مورد سوال خیلی از جوان‌ترهاست. حسین صحرایی، مدرس حوزه و دانشگاه علت بروز برخی شكست‌ها در این گونه آشنایی‌ها را ناشی از نبود فرهنگسازی یا فضای فرهنگی مناسب می‌داند و می‌گوید: «من 3 قدم را برای فرهنگسازی مناسب پیشنهاد می‌كنم؛ اول این كه دانش آن را ترویج كنیم، وقتی دانش استفاده از اینترنت به مردم منتقل شود، منجر به ایجاد بینش جدیدی خواهد شد، بنابراین قدم دوم تثبیت بینش در میان مردم است، با این بینش مردم در قدم سوم قدر ارزش‌ها را بهتر می‌دانند و به پاسداری از ارزش‌ها می‌پردازند.» صحرایی با تاكید بر این سه قدم معتقد است كه آشنایی‌های اینترنتی كاملا مجازی است و افراد آن‌طور كه هستند، خود را معرفی نمی‌كنند.

این مدرس حوزه و دانشگاه دلیل اصلی این بی‌اعتمادی را طبیعی می‌خواند و می‌گوید: «علت اصلی ورود ما از جامعه بسته به جامعه باز است كه برای این ورود ما باید قواعد بازی را یاد بگیریم. در این راه، آموزش و پرورش مسوول اصلی است، همچنین حوزه‌های علمیه موظفند نسبت به آسیب‌های این ورود حساس باشند.»

به نظر می‌رسد، با توجه به پیچیده شدن روابط اجتماعی و ورود ابزارهای ارتباطی جدید، آشنایی و ازدواج از طریق اینترنت ‌و اكتفا به اطلا‌عات محدود رد و بدل شده نمی تواند زندگی پایدار ، امن و مطمئنی را پایه ریزی كند. شاهد بارز این وضعیت، افزایش روند طلا‌ق در جامعه همراه با گرایش برخی افراد به سوی آشنایی با یكدیگر از طریق اینترنت و به عبارت دیگر، ازدواج های اینترنتی است . این گونه ازدواج ها به دلیل مبتنی نبودن برپایه های فرهنگی و ارزشی جامعه و آشنا نبودن افراد با یكدیگر و ارزش های خانوادگی طرف مقابل به سرعت فرو می پاشد اما با وجود آن چنین افرادی كمتر حاضر می شوند هنگام بیان علت طلا‌ق خود به این موضوع اشاره كنند.

جوانان را در انتخاب همسر تنها نگذاریم
سید ضیاء هاشمی، عضو هیأت علمی دانشگاه، درباره نقش مراکز همسریابی و نقش خانواده ها در فرآیند ازدواج و انتخاب همسر آینده در حوزه جوانان، به گزارشگر ما می گوید: علاوه بر دقت و سختگیری در انتخاب نوع مرکز همسریابی که لازمه آغاز زندگی جوانان است، خانواده ها بویژه پدران و مادران باید جوانان را در این مرحله حساس تنها نگذارند.

وی می افزاید: باید دقت لازم صورت گیرد تا مراکز همسریابی مورد رجوع جوانان، مجوزهای قانونی را داشته و نهادهای نظارتی و کنترلی مختلف در حوزه های امنیت اجتماعی قضایی و سلامت فعالیت این مراکز را رصد کنند و به خانواده ها در امر تشکیل زندگی مناسب و انتخاب شریک زندگی یاری برسانند.

وی با اشاره به اطلاعات ارائه شده از سوی جوانان به مراکز همسریابی، تصریح می کند: جوانان نباید اطلاعات خصوصی خود را در اختیار مراکز همسریابی قرار دهند. از سوی دیگر، بررسی صحت و یا نادرستی اطلاعات افراد که در فرمهای مراکز همسریابی درج شده، باید علاوه بر دریافت اصالت آن از این مراکز، از سوی خانواده های جوانان هم به دیده تردید نگریسته شده و برای تأیید آنها تحقیق و پژوهش به عمل آید.
هاشمی توضیح می دهد: در هر حال، احتیاط شرط عقل است و آگاهانه و دیر ازدواج کردن بهتر از ازدواج بدون تحقیق و دانش است.

تقویت مراکز همسریابی

 علی اکبر عصارنیا، معاون سازمان ملی جوانان، در این باره به گزارشگر ما می گوید: طرح تقویت مراکز همسریابی تا پایان اسفندماه به دولت می رود و با این کار در زمینه سامان بخشی مراکز همسریابی تلاش خواهد شد.

وی می افزاید: در شورای عالی جوانان که به ریاست رئیس جمهور و به تولیت سازمان ملی جوانان برگزار می شود، کلیه مشکلات جوانان بررسی و برای حل آن تصمیم گیری می شود که در حال حاضر ازدواج و رفع مشکلات جانبی آن در محور برنامه های این شورا قرار دارد.

عصارنیا ادامه می دهد: گرچه مدلهای مختلفی از مراکز همسریابی در کشور وجود دارد، اما سازمان ملی جوانان حمایت از مراکز و تقویت مراکز نظام مند و دارای مجوز را در دستور کار خود قرار داده و برای رفع مشکلات این مراکز تلاش می کنند.وی توجه به ارزشهای انقلاب اسلامی را در جریان تشکیل و حمایت مراکز همسریابی مورد تأکید قرار داده و بیان می کند: رایزنی با برخی دستگاه ها و نهادها از جمله نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری و دیگر وزارتخانه ها و دستگاه های ذی ربط، مورد توجه شورای عالی جوانان می باشد.عصارنیا واگذار شدن امر نظام مندسازی مراکز همسریابی به سازمان ملی جوانان از سوی هیأت دولت را پیش زمینه ای برای حل مشکل جوانان در فرآیند ازدواج توصیف کرد.

حساب همسریابی از بنگاه داری جدا شود
جواد آرین منش نماینده مردم مشهد و عضو کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی در گفتگو با گزارشگر ما اظهار می دارد: در صورتی که در بحث ایجاد مراکز همسریابی به مسایل مالی توجه شود این موضوع به ازدواج جوانان لطمه زده و لازم است حساب همسریابی و وساطت برای امر تشکیل خانواده از حساب بنگاه داری جدا شود.

وی می افزاید: در صورتی که هدف دولت از تشکیل مراکز همسریابی وساطت برای انتخاب همسر و آسان سازی امر ازدواج باشد این حرکت مثبت ارزیابی می شود اما به نظر نمی رسد که قضیه به همین سادگی باشد.

عضو کمیسیون فرهنگی مجلس همچنین خاطرنشان می کند: ایجاد مراکز همسریابی در شهرهای بزرگ که امکان شناخت مردم از دیگران کمتر وجود دارد امر پسندیده ای است ولی با توجه به آفتهایی که ممکن است این دفاتر را تهدید کند و آسیبهای اجتماعی جانبی آن لازم است از سوی نهادهای نظارتی این دفاتر با حساسیت بیشتری مورد رصد واقع شوند.

وی اضافه می کند: در حال حاضر موانع اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی زیادی بر سر راه ازدواج جوانان وجود دارد به همین دلیل پیدا کردن زوج مناسب برای ازدواج به یک آسیب اجتماعی تبدیل شده که دایر کردن دفاتر همسریابی سالم و کنترل شده می تواند بخشی از این مشکل را رفع کند.آرین منش در عین حال تصریح می کند: گرچه ایجاد این دفاتر منطقی به نظر می رسد اما باید فقط به شناساندن دو نفر به یکدیگر کفایت نشود و کارشناس خانواده، روانشناس، کارشناس ازدواج و مشاور حقوقی در این دفاتر فعالیت مستمر داشته باشند.

بومی سازی همسریابی ضروری است
دکتر فربد خدایی روانشناس اجتماعی و کارشناس ازدواج در گفتگو با گزارشگر ما بیان می کند: بومی سازی و منطبق کردن پدیده مراکز همسریابی با شرایط روز جامعه ما ضروری است و لازم است در این زمینه با پژوهش و احتیاط بیشتری عمل شود.

وی اضافه می کند: ازدواج در فرهنگ ایرانی با مذهب و آموزه های دینی گره خورده است و خانواده اولین، مهمترین و حساس ترین نهاد اجتماعی در جامعه است. از سوی دیگر با توجه به تقدس ازدواج نزد همه اقوام ایرانی تأمل و رعایت برخی از موارد احتیاطی برای رسیدن به مرحله استقرار مراکز همسریابی به گونه ای که به باورها و اعتقادات دینی و میهنی مان آسیب نرساند باید در اولویت باشد.

این روانپزشک و آسیب شناس اجتماعی در ادامه متذکر می شود: صحیح نیست که دایر کردن مراکز همسریابی از همان ابتدا در سراسر کشور اجرایی شود زیرا آسیبهای اجتماعی این طرح که ممکن است گریبانگیر جامعه شود خطرناک است.

وی همچنین خاطرنشان می کند: توجه به جذابیتهای زوج و شریک آینده در تعیین سرنوشت زندگی مشترک کافی نیست بلکه فاکتورها و مؤلفه هایی مانند جغرافیا، فرهنگ بومی و قومی، مذهب، باورها و عقاید اجتماعی و به صورت خلاصه هم کفو بودن زوجین از شرایط ضروری انتخاب همسر است که باید از سوی جوانان و خانواده هایشان مورد توجه بیشتری قرار گیرد.

زنگ خطر به صدا درآمده است
دکتر سیدرضا علوی مقدم استادیار دانشگاه و عضو هیأت مدیره یکی از مراکز همسریابی در گفتگو با گزارشگر ما بیان می کند: در حال حاضر با توجه به نظارت کم رنگ دولت و نهادهای کنترلی بر فعالیت مراکز شبه همسریابی و مراجعه جوانان به این مراکز زنگ خطر در بحث مراکز همسریابی به صدا درآمده است.

وی نظارت کامل دولت بر مراکز بدون مجوز را مورد تأکید قرار داده و متذکر می شود: با نگاه به آمار درمی یابیم که 35 درصد از جمعیت کشور ما جوان و در آستانه ازدواج هستند که شامل 12 میلیون نفر می شوند به همین دلیل توجه به سرنوشت این افراد و تسهیل در امر ازدواج و تشکیل زندگی آنان یک امر ضروری است که باید از سوی مسؤولان نظام به آن توجه شود.
این استادیار دانشگاه آزاد اسلامی در ادامه یادآور می شود: از 12 میلیون نفر جوان کشور در سال گذشته فقط 841 هزار نفر ازدواج کرده اند که اگر این خبر شرایط بحرانی را در مورد موضوع ازدواج تداعی نکند حداقل زنگ هشدار را در اذهان عمومی به صدا درمی آورد.

وی مهمترین مشکلات دخیل در فرآینده کاهش ازدواج را از جنس اقتصاد و فرهنگ توصیف کرده و معتقد است، برای رفع مشکلات اقتصادی و فرهنگی جوانان در مرحله قبل از ازدواج باید با یک عزم ملی گروهها و نهادهای مختلف دولتی، علمی، دانشگاهی، اجتماعی و مردمی وارد عمل شده و با همکاری همه جانبه برای رفع مشکلات زیرساختی جوانان در آستانه ازدواج تلاش کنند.
دکتر علوی مقدم همچنین هشدار می دهد: جوانان و خانواده ها باید هوشیار باشند چون اکثر سایتهای اینترنتی همسریابی و نیز مراکز همسریابی موجود در سطح جامعه که اکثراً با عنوانهایی مانند مراکز مشاوره و خدمات مشاوره ای فعالیت می کنند از عنوانهای خود سؤاستفاده و بسیاری از آنها مجوز همسریابی ندارند. 

ایجاد مراکز همسریابی به مثابه یک پدیده عصر توسعه ارتباطات
مراکز و سایتهای همسریابی به عنوان یکی از پدیده های عصر توسعه و ارتباطات در جامعه امروز مطرح شده اند. گر چه این مراکز در کشورهای صنعتی و پیشرفته رشد بیشتری یافته اند اما واقعیتهای موجود حکایت از تشکیل این گونه مراکز در کشورهای در حال توسعه و حتی کشورهای مقید به اصول مذهبی و آداب فرهنگی ای مانند ایران و دیگر کشورهای اسلامی دارد که باید از سوی نهادهای نظارتی کنترل شوند.

طاهره حمیز عضو هیأت علمی دانشگاه تهران نیز در این باره معتقد است: مراکز همسریابی در ایران باید از سوی نهادهای رسمی مجوز داشته باشد و گرنه می تواند باعث افزایش مشکلات شود . به گفته وی این مراکز باید ویژگی های زیادی را داشته باشد و بتوانند خانواده ها را به هم معرفی کنند نه جوانان را. این مراکز نباید مرکز فساد باشد چرا که به راحتی می تواند بعضی ها را بدون تأیید به هم برساند و مشکلات زیادی را به وجود آورد.

حمیز در ادامه اذعان می دارد: این مراکز علاوه بر اینکه باید مجوز از نهادهای رسمی کشور داشته باشند، باید تمام زوایای کاری آنها مورد بررسی قرار گیرد.

وی می افزاید: جوانان نیز باید سوپاپ اطمینان برای خود تعیین کنند و صداقت، راستگویی، پاکدامنی و عفت باید در این مراکز از طرف همه رعایت شود. این مراکز باید از طرف نهادهای رسمی کشور و از طرف مخاطبان خود مورد اطمینان باشد.به اعتقاد این مدرس حوزه و دانشگاه، سهم بزرگی از آسیبها در این مراکز به جوانان وارد می شود و چون بیشتر جوانان استفاده صحیح از حق و حقوق شهروندی خود را نمی دانند به راحتی تا پایان عمر دچار دردسرهای متعدد می شوند و به دلیل اینکه ما با وضعیت فرهنگی که با آن دست و پنجه نرم می کنیم، باید مراکز قانونی و امتحان شده ای را به مردم معرفی کنیم و گرنه ازدواج که عامل تکمیل شدن خانواده و شکل گیری ازدواج است می تواند ابزاری برای به وجود آمدن مشکلات برای جوانان باشد.

به بلاگ جستجو برای زندگی ! خوش آمدید

این انجمن !!! افتخار دارد كه محیطی سالم و صادقانه را برای همسریابی عزیزان مهیا نماید.
هیچگاه بصورت اتفاقی در چت روم ها و اماكن عمومی نظیر خیابان، مترو و ... به دنبال شریك زندگی خود نباشید چون آشنایی شما به صورتی كاملا اتفاقی و بدور از معیارهای ازدواج صورت میگیرد.
آشنایی های خیابانی دختران و پسران نیز از همین دسته آشنایی هاست كه در كشور ما متأسفانه حجم عظیمی از طلاق ها را به خود اختصاص داده است.
ممكن است مشكل بین یك زن و شوهر اینچنینی در اوایل معلوم نباشد ولی به خاطر اختلافهای فرهنگی دو طرف بعد از مدتی زیر یك سقف بودن به كشمكش و متأسفانه گاهی جدایی میكشد.
سعی كنید در این بلاگ بدنبال یك پروفایل خوب و منطبق با معیارهای خود، از بین پروفایلها باشید كه بتواند برای شما دارای معیارها و ضوابطی معقول و درست باشد.
یكی از اهداف این بلاگ در وهله اول همین بوده است تا افراد بجای یافتن فرد مورد نظر خود از مجموعه‌ای محدود به فامیل و آشنایان، به مجموعه انسانی بزرگتری برای انتخابی سرنوشت ساز و مبتنی بر عقلانیت (و نه مبتنی بر احساسات و دوستی) دست یابد.